Jak przygotować plik do druku 3D, żeby nie było niespodzianek

1. Format pliku

STL to standard, ale traci informacje o jednostkach i dokładności. Jeśli masz wybór, wyślij 3MF — zawiera skalę, kolory i ustawienia, a plik jest mniejszy.

Do obróbki CNC wyślij STEP albo IGES. STL do CNC nadaje się słabo: to siatka trójkątów, a nie geometria — obrabiarka będzie odtwarzać powierzchnie z aproksymacji.

Jeżeli eksportujesz STL, ustaw wysoką dokładność (odchyłka cięciwy poniżej 0,01 mm). Zbyt zgrubny eksport daje widoczne fasety na powierzchniach walcowych.

2. Grubość ścianek

Ścianka cieńsza niż dwie szerokości linii druku będzie słaba albo w ogóle się nie wydrukuje. Praktyczne minimum dla FDM to 1,2 mm, dla SLA 1 mm, dla SLS 0,8 mm.

Jeśli element ma przenosić obciążenie, 2–3 mm to rozsądny punkt wyjścia.

3. Tolerancje pasowań

Druk 3D nie jest obróbką precyzyjną. Jeżeli dwa elementy mają do siebie pasować, zostaw luz:

• pasowanie luźne (element wsuwany ręką): 0,3–0,4 mm
• pasowanie ciasne (wciskane): 0,1–0,2 mm
• otwór pod śrubę M4: średnica 4,3–4,5 mm

Otwory drukowane w pionie wychodzą mniejsze niż w modelu — to efekt skurczu i rozlewania się materiału.

4. Orientacja i wytrzymałość

Wydruk FDM jest anizotropowy: wzdłuż warstw jest znacznie mocniejszy niż w poprzek. Element, który pęka „na płask", prawie zawsze był źle zorientowany.

Napisz wykonawcy, w którą stronę działa obciążenie. Dobry wykonawca sam dobierze orientację, ale musi wiedzieć, co jest ważne.

5. Podpory i powierzchnie widoczne

Każda powierzchnia stykająca się z podporą będzie chropowata. Jeżeli któraś strona ma wyglądać dobrze albo być powierzchnią funkcjonalną — zaznacz to w opisie zlecenia.

Zwisy do 45° drukują się bez podpór. Powyżej — potrzebne są podpory, co podnosi koszt i wydłuża obróbkę.

6. Sprawdź, czy siatka jest zamknięta

Model z dziurami w siatce, odwróconymi normalnymi albo przenikającymi się bryłami może się nie pociąć. Darmowe narzędzia (Meshmixer, Netfabb, wbudowana naprawa w PrusaSlicer) wyłapią większość problemów.

Czego nie musisz robić

Nie musisz ustawiać wypełnienia, wysokości warstwy ani temperatury. To dobiera wykonawca pod swoją maszynę i materiał. Twoim zadaniem jest opisać, czego oczekujesz od gotowej części — resztę zostaw specjaliście.