Nie było wojny, po której dałoby się posprzątać. Nie było też dnia, w którym ktoś powiedział, że jest po wszystkim. Miasto po prostu przestało być naprawiane — najpierw windy, potem oświetlenie, w końcu umowy. Zostało uruchomione i tak zostało.
Wchodzisz tu od strony torów, bo tamtędy nikt nie sprawdza. Pierwsze, co widzisz, to że wszystko jeszcze działa: pompy chodzą, świetlówki się palą, ktoś odbiera towar o czwartej rano. Drugie — że nic z tego nie należy do nikogo, kogo dałoby się o coś zapytać.
Walki zaczęły się jako rozliczenie długu i nikt nie zauważył, kiedy stały się jedynym obiegiem pieniądza w dzielnicy. Nie ma federacji, nie ma pasów, nie ma sędziego, którego dałoby się przekupić, bo nie ma sędziego. Jest karta na wieczór, jest ktoś, kto stawia, i jest godzina, po której nie zmienisz już nic.
Twoje ciało to jedyny kapitał, jaki tu wniosłeś. Jest też jedynym, który zużywa się w trakcie liczenia.
Ilustracja wygenerowana przez AI
Zanim przyszedłeś, ktoś już tu był. NEXUS-0 nie jest gangiem i nie zbiera haraczu — to sieć ludzi, którzy zostali, kiedy reszta wyszła, i którzy od tamtej pory po prostu wygrywają.
Na ulicy nikt nie mówi „NEXUS”. Mówi się horda — bo tak to wygląda z dołu: kolejne ciała, coraz twardsze, zawsze gotowe na kartę. Wchodzisz na najniższym progu i pniesz się przez rangi.
Horda nie odradza się dlatego, że kogoś pokonałeś. Każdy, kto z niej wypadnie, wypada na stałe — i właśnie dlatego wyczyszczenie NEXUS-0 jest możliwe. Nikomu się jeszcze nie udało.
Bo ciało, z którym się urodziłeś, przegrywa z takim, za które ktoś zapłacił. Implanty kupuje się na raty i serwisuje w warsztatach bez paragonów. Projektowane ciała robiono kiedyś na zamówienie i nikt nie pomyślał, co się z nimi stanie, gdy zamawiający zniknie. Poskładani to ci, którym coś odjęto na tyle dawno, że przestali liczyć.
Każde z tych ciał ma inną cenę i inną granicę. To jest pierwszy wybór, jakiego tu dokonujesz — i jedyny, którego nie cofniesz do końca ery.
